"LOTTO PROJECT", PART 1
ABSTRACT
"Lotto Project" presents the theoretical side of the issue and makes a good basis for practical experiments. It makes use of psychoteleperceptive methods to examine highly precise goals which leave little space for free description and are within the future reach of a subject person. The popular game "Lotto" is an ideal example of precise data source as it generates aleatory events and it is not an isolated generator - it fulfills the criteria of multilayer dynamics. On one hand it is a physical aleatory generator, on the other hand its aleatory feature manifests as a psychic influence deriving from millions of participants who themselves have indeterminate potential of psychic abilities (influence on physical reality).
This research paper presents detailed explanation for problem why precise data source such as Lotto are capricious, it means why they make a barrier for clairvoyance (remote viewing) in time (quality of results and reccurence) although clairvoyance (remote viewing) itself is a common and natural everyday phenomenon (intuition, strokes of "feeling", coincidences etc.).
The first part of this paper describes shortly the mechanisms of psychoteleperception and the problems arising in case of Lotto and things like that. The given explanation groups goals in highly precise goals and typical ones. It is based on the conception of contextual phasic spaces by which any received information originating from unconditioned perception can be described. Basing on own model the author presents the ways of precise data conversion into the goals easily described by the methods of psychoteleperception.
In the second part of the paper the author presents a new model of clairvoyance (remote viewing) in time basing on potential objective properties (and abilities) of human psyche. The model is based on the idea of continuous in time self-feedback between any point in time and the subject located in the (one physical) "present". The author indicates that the insight into future in considered cases is not a knowledge of future events but it is a future knowledge of known events anticipated before that. This part of the paper also contains the explanation of time paradox problem (non-existing futures) which can be empirically verified by the use of simple methods. The author gives explanation of how to intentionally shape feedbacks back in time in order to transmit an utilitarian information regarded as an "insight into future".
Despite the fact, that the paper is of theoretical sort, it is based on initial experiences. They showed high effectiveness of the method elaborated by the author and at the same time they suggested a high probability of authenticity of the presented models and assumptions. The author does not concentrate on purely theoretical consideration but shows what and how should be done in practical way (with examples), to start an empirical practice. The author suggests that in the researches may participate persons of average abilities and he describes shortly the methods of improving the quality of utilitarian signals.
The author explains the difference between the psychoteleperception directed on the external goals and the one determined by feedbacks in time. |
"PROJEKT LOTTO", CZĘŚĆ 1
ABSTRAKT
"Projekt Lotto" prezentuje teoretyczną stronę zagadnienia i stanowi zarazem silną podbudowę do eksperymentów doświadczalnych z wykorzystaniem metod psychotelepercepcji do badania celów wysoce precyzyjnych o niskiej (małej) dowolności opisu, znajdujących się w przyszłości w obrębie (względem) danego podmiotu. Popularna gra liczbowa toto-lotek jest idealnym przykładem źródła danych precyzyjnych, ponieważ generuje zdarzenia losowe i nie jest generatorem izolowanym - spełnia kryteria dynamiki wielowarstwowej. Z jednej strony jest to fizyczny generator losowy, z drugiej jego losowość objawia się na płaszczyźnie wpływów psychicznych pochodzących od milionów grających osób, z których każda dysponuje jakimś nieokreślonym potencjałem uzdolnień psychicznych (wpływ na rzeczywistość fizyczną).
Niniejsza praca prezentuje szczegółowe wyjaśnienie dlaczego źródła danych precyzyjnych takie jak toto-lotek są "kapryśne", tzn. Stanowią pewną barierę (jakości wyników i powtarzalności w czasie) dla jasnowidzenia w czasie, mimo iż samo jasnowidzenie - jest powszechnym i naturalnym codziennym zjawiskiem (intuicja, przebłyski "czucia", zbiegi okoliczności, etc.).
Pierwsza część pracy omawia w skrócie zagadnienie mechanizmów psychotelepercepcji i problemów jakie ze sobą niesie w przypadkach takich jak toto-lotek. Zaprezentowane wyjaśnienie grupujące cele na wysoce precyzyjne i cele typowe - bazuje na koncepcji kontekstowych przestrzeni fazowych jakimi można opisać odbieraną informację pochodzącą z percepcji nieuwarunkowanej. W oparciu o własny model, autor przedstawia w jaki sposób konwertować dane precyzyjne na cele łatwe do określenia metodami psychotelepercepcji.
W drugiej części pracy autor przedstawia nowy model jasnowidzenia w czasie, opierając go o potencjalne obiektywne właściwości (możliwości) ludzkiej psychiki. Model ten bazuje na idei ciągłego w czasie samosprzężenia zwrotnego pomiędzy dowolnymi punktami czasu, względem zlokalizowanego w (jednej fizycznej) "teraźniejszości" - podmiotu. Autor wskazuje że wgląd w przyszłość w badanych przypadkach nie jest wiedzą na temat przyszłych zdarzeń ale dotyczy przyszłej wiedzy podmiotu na temat znanych mu faktów przewidzianych wcześniej. Ta część pracy zawiera również wyjaśnienie problemu paradoksów czasowych (nieistniejące przyszłości) weryfikowalne doświadczalnie przy użyciu prostych metod. Autor oferuje wyjaśnienie, jak celowo kształtować sprzężenia zwrotne wstecz czasu, aby doprowadzić do przekazywania użytkowej informacji zwrotnej odbieranej jako "wgląd w przyszłość".
Pomimo iż praca ma charakter teoretyczny, bazuje ona na wstępnych doświadczeniach, jakie pokazały wysoką skuteczność opracowanej przez autora metody, jednocześnie sugerując bardzo wysokie prawdopodobieństwo prawdziwości prezentowanych modeli i założeń. Autor nie skupia się na czysto teoretycznych rozważaniach, ale pokazuje co i jak zrobić w sposób praktyczny (wraz z przykładami), aby przystąpić do części doświadczalnej. Autor sugeruje, że do prowadzenia badań wystarczą osoby uzdolnione przeciętnie i wskazuje w skrócie omawia metody poprawiania jakości sygnałów użytkowych.
Autor wyjaśnia różnicę w psychotelepercepcji nakierowanej na cele zewnętrzne a tej, która jest warunkowana sprzężeniami zwrotnymi w czasie. |